Zintegrowane techniki na tkanki miękkie

Mięśniowo-powięziowe punkty spustowe (myofascial trigger point) są to miejsca szczególnej nadwrażliwości mięśniowej. Upośledzają funkcję poszczególnych mięśni, grup mięśniowych, co z kolei upośledza czynność lokomotoryczną organizmu.

W miejscu aktywnego punktu spustowego wyczuwa się zgrubienia, które mogą na skutek ucisku wywoływać ból promieniujący.

Są one charakterystycznym i diagnostycznym objawem mięśniowo-powięziowych zespołów bólowych (Myofascial Pain Syndromes).

Zaburzenia w obrębie powięzi mogą powodować powstawanie nieprawidłowych napięć, które pociągają struktury kostne w nieprawidłowych kierunkach doprowadzając do kompresji w stawach, powodując ból i dysfunkcję.

Skrócone struktury mięśniowo-powięziowe upośledzają kurczliwość mięśnia, osłabiają jego siłę i wytrzymałość. Dodatkowo struktury nerwowe i naczynia krwionośne mogą być uciskane zaburzając ich funkcję.

Zintegrowane techniki diagnozy i leczenia tkanek miękkich wg. Eda Wilsona polegają na likwidowaniu zaburzeń przy użyciu kostek lodu i/lub mikromasażu i bezpośrednio po nich rozciąganiu zajętych mięśni.

Wykorzystywane techniki polegają na wykonywaniu pulsacyjnego, miejscowego masażu w miejscu występowania punktu spustowego. Stosując krótką, delikatną i bezbolesną technikę minimalizujemy możliwość zaostrzenia problemów pacjenta.

Aby osiągnąć zamierzony efekt terapeutyczny, nie musimy koniecznie głęboko uciskać bolesnego mięśnia. Jeśli mięsień i skóra nad nim posiadają wspólne unerwienie, jak to bywa zazwyczaj ale nie powszechnie, wtedy delikatny ruch okrężny (masaż), wykonany na skórze, na miejscowym punkcie spustowym, może przynieść korzyści. Wpływają one na dysfunkcje i urazy tkanek miękkich (mięśni, powięzi, ścięgien, więzadeł).

Przyczyny występowania punktów spustowych:

  • sumujące się mikrourazy;
  • zmiany przeciążeniowe w układzie stawowym, mięśniowym;
  • patologiczne napięcie mięśniowe i/lub osłabienie mięśni;
  • stres;
  • zaburzenia pooperacyjne;
  • długotrwała, nieprawidłowa pozycja ciała;
  • długotrwałe unieruchomienie, np.: w łóżku;
  • długotrwały wysiłek fizyczny;
  • niedobór witamin.

Objawy występowania punktów spustowych:

  • ból miejscowy lub przeniesiony;
  • napięte i /lub bolesne pasmo mięśniowe;
  • osłabienie mięśnia lub grupy mięśniowej;
  • miejscowa reakcja w postaci drgania;
  • reakcje emocjonalne;
  • reakcje układy wegetatywnego, np. pocenie się.

Terapia może być wykorzystywana m.in.:

  • u starszych , słabych pacjentów;
  • u silnie reagujących na inne terapie fizykalne: mobilizacje, manipulacje;
  • w syndromach bólu występującego wszędzie, np. fibromialgie;
  • u pacjentów po operacjach z bólem w okolicach wtórnych w stosunku do rany;
  • w normalizacji napięcia mięśniowego przed głównymi ćwiczeniami;
  • w przykurczach pochodzenia mięśniowego oraz łącznotkankowego;
  • w osłabieniu fizjologiczym mięśni;
  • w ograniczeniu ruchomości stawów wynikającym z dysfunkcji tkanek miękkich;
  • w chorobach reumatycznych;
  • w osteoporozie.